17 Aralık 2012 Pazartesi

evcilik

kim vardır evini yazın süsleyen?
yazın kimin aklına gelir ki ev?
cıvıl cıvıl sokaklar,
kızgın kumlar, serin sular...
tatildi gezmeydi tozmaydı...
ne zaman ki veda eder güzel güneş,
yerini bırakır yağmura ve kara bulutlara,
o zaman insanın aklına gelir evi barkı :)
zaten hava kasvetli,
ya kendinle uğraşacaksın ya da evinle.
ben koyverdim kendimi!
o yüzdendir ki hangi bahane varsa beni mutlu edecek yakalıyorum ucunan kıyısından...
adı ne olursa işte bayramdı, yeni yıldı, doğumgünüydü, misafirdi.
süsümüz süs olsun dedim,
içimiz şenlensin azcık :)
kocam maç izleyedursun ben de evle oynayayım dedim.
ne fakımız var çocuktan?
ha evcilik ha ev süslemecilik...










 

14 Aralık 2012 Cuma

Bugün ve Bugün

Öyle çabuk geçiyor ki günler
Hele sen de bir bak hayatına
Daha dün doğmuşuz sanki
Yeni okula başlamışız
Yeni sevmişiz

Öyle çabuk geçiyor ki günler
Hele sen de bir bak hayatına
Yarın bitecek sanki her şey
Yarın ölecek gibiyiz

Daha doymamışız yaşamasına
Günlerimiz dün bir, bugün iki
Sakın bir şey bırakma yarına
Yarın yok ki.

Özdemir Asaf


 

11 Aralık 2012 Salı

...

Seviyorum ama kimi
En tatlı birisini
Nasıl anlatsam sana
İlk harflere baksana

ahhh çocukluk ah :))))




 

6 Aralık 2012 Perşembe

içimde bi boşluk var!

bi boşluk var, bi hissizlik, bi belirsizlik, bi sessizlik, bi vazgeçmişlik, koyvermişlik var!
bi bırakayım bakalım alışkanlıkları iyi gelecek mi dedim, dedim dedim de halt ettim!
al sana kocaman bir kara delik...


kara delik dedim de,
pembe boyası olan var mı acaba?