16 Temmuz 2012 Pazartesi

balkon

oyun gibiydi hayat,
sevmeler, sevişmeler,küsmeler, barışmalar,
sevmeler işte çok sevmeler...

kimseyi aldatmamıştım da aldatılmıştım ya,
o kadar eskiden...
sorular vardı sorulacak,
hesaplar vardı verilecek.

kimi hesap verdi de,
kimi acı vermedi mi?
ben bittim de bitmedi üzüntüler ya hani!

aşk vardı eskiden
çok aşık olunan aşklardan,
karşılık mı lazım aşk olması için?
hiç beklemediğimden mi alamadım karşılığını?
ne verdim ne buldum demek geç şimdi,
çok eskiden oldu bitti...

dostluk vardı, hala var...
ama..
amalar var artık dostluklarda da!
kızmak yersiz,
küsmek yersiz,
eskide kaldı belki balkonda sabaha karşı dertleşip ağlamalar,
acı tecrübeler,
güzel günler,
iyi de kötü de eskide kaldı,
eskitti bizi de...
dostlar var vucutta hep aynı yerde,
sol tarafın en güzel yerinde de,
balkonlar mı yok artık ne?

sabah güneşin doğuşunu görmek eskidendi,
şimdi güneş doğmuyor mu diye düşünmek boşa!
sen güneşi bekleyecek omuz nerelerde diye yan derdine,
kederlen,
dertlen,
güneşin doğması bir yana,
gözlerini açamaz da sadece sızdırmaz mısın tuzlu suyu
yaranın en derin yerine değecek şekilde!

bir kız vardı eskiden
saçları sarı hayalleri pembe...
en toz pembe olanından.

ama yıkıldı ya balkonlar,
pembe hayaller de yıkıldı!
üzülme sen de şimdi,
taze değil bu enkaz,
çok eskiden kalma...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder