13 Şubat 2012 Pazartesi

Bir Tek Annem Olsun Bana Bişey Olmaz...

Canım annemden uzakta yaşamak o kadar zor ki, zamanla alışırsın diyenlerin aksine zamanla daha da zorlaşıyor sanki :(



Canım annemin kıymetini İstanbul’a geldikten sonra daha iyi anlamaya başladım. Özellikle evlendikten sonra çok daha değişti O’na bakış açım.
Tüm anneler gibi fedakardır benim annem, çok büyük mutluluklar yaşamayı hak etse de bizimle paylaşmak ya da bize devretmek hep daha mutlu eder O’nu…
Çok özledim demek içime işledi artık…
Eskiden hiç sevmediğim hatta lise dönemlerinde zaman zaman nefret ettiğim (şimdi aklım almıyor nasıl öyle düşünüyormuşum!) aşırı ilgisine, sarılmasına, yanımda uyumak istemesine, benimle gezmek istemesine şimdi o kadar muhtacım ki, değerini bilmediğim zamanların üzüntüsünü hissediyorum her an, geri gelir mi gelmez!!
Her gün telefonda sesini duymak bile benim için tarifsiz bir mutluluk, her an yanında olabilmek için nelerden vazgeçmezdim ama hayat işte mecburiyetler :(
Sağlıklı olsun, mutlu olsun da özlem çekmek benim olsun..
Melek annem her şeyim, sadece çok özlüyorum diyebiliyorum o kadar…
Çok seviyorum...
"Annedir yüreği fazla dayanamaz.
Herkes bıksa benden annem bana doymaz.
Öper besler beni unutur kalbinde.
Annem burda olsun bana bişey olmaz.
Hergün bakar bana kusurumu görmez.
Günler gece olsa o ışığı sönmez.
Ellerim büyüdü avuçlarında.
Bir tek annem olsun bana bişey olmaz."


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder